Kinderlijke eerlijkheid

Kijk mee door de ogen van onze kleinste gasten...

Winkeltje of receptie?
Met mijn sleutelbos in de hand sta ik bij de receptie, vraagt er een jongetje: "Woon jij in dit winkeltje?" “Nee, ik woon hier niet, maar we helpen hier wel veel mensen die komen kamperen”, waarop zijn antwoord is; “Oké”

Een noodgeval!
Er stormt een kind de receptie binnen met een sanitair pasje in de hand: "Kunnen jullie hier geld op zetten? Mijn moeder staat helemaal ingezeept onder de douche, maar het water is op!"

Reus de harige wapper!
Tijdens de avondronde over de camping met Reus roept er een jongetje trots: "Hé, ik ken jou!" De volgende dag zie ik het jongetje weer, waarop hij zegt: "Hé, ik ken jou nog steeds!"

Zo ook bij het toiletgebouw als ik de avondcheck doe en Reus even vastbindt aan de boom. Een meisje knuffelt hem vol overgave: "Mama, ik wil precies dezelfde hond! Mevrouw waar heb je hem gekocht?"

De grootste baas!
Bij de trampoline vertelt een jongen: "Als er iets is, ga ik naar David (zoon Dian en Danielle). En als David er niet is, dan ga ik naar zijn vader, want dat is de allergrootste baas van de camping!"

Eerlijke handel!
Een meisje legt een grote steen op de balie van de receptie: "Voor jou!" Tien minuten later is ze terug: "Mag ik nu een ijsje van je?"

Ons geheimpje!
En voor nu de laatste... Een klein jongetje kijkt rond in de receptie: "Is dit jouw keukentje?" Hij ziet de snoeppot achter mij staan. "Zijn dat jouw snoepjes?" Terwijl ik hem twee snoepjes geef, kijkt hij mij met grote ogen aan en fluistert zachtjes: "Dit is ons geheimpje..."

Of het nu een winkeltje, een keukentje of gewoon de receptie is; door de ogen van een kind is Kriemelberg Bushcamp één groot avontuur... 

Tot de volgende anekdotes!